DonkeySjot – Galatasaray Ledeberg 8-6

Aftrap op het bizarre uur 21u15 in de Rozebroeken. Zeven spelers present: Ruben, Jens en Jonas vooraan, Lars, Senne en Fré voor Filip. Edwin is er natturlijk ook, net als ‘die van ons’ (maar vooral van Senne). Beide ploegen staan in de middenmoot. Wij een puntje meer, maar ook een wedstrijd meer gespeeld. In de heenronde verloren we met 4-8 en liepen we al snel achter de feiten aan. Maar in onze huidige vorm (drie overwinningen op rij en 13/18 in de terugronde) mogen we toch hopen op alweer een overwinning.

Het eerste kwart gaat gelijk op. Er wordt nog wat afwachtend gevoetbald, maar beide ploegen krijgen kansen. Ruben opent de score, maar voor we gaan rusten stuiten we nog een tegenaanval waarbij de vrije man aan de tweede paal mag gelijk maken. Beide doelwachters moeten nog eens een voetje of been uitsteken om even te gaan drinken met een 1-1 stand.


Het tweede kwart is voor ‘ons’. Al moeten we toegeven ook wat geluk te hebben bij een bal op de paal en een bal die nog net voor de lijn kan worden weggewerkt na een scrimmage. Een vrije trap vlak voor de penalty-lijn, na handspel van Jonas, werd ook geweerd. Het is aan de overkant dat Ruben zijn duivels ontbindt en nog twee keer scoort. Een mooi schot en een rush tussen, rond en om vier spelers om dan de bal tegen de netten te prikken. Beide ploegen krijgen nog kansen, maar er wordt gerust met een 3-1 voorsprong.

En die voorsprong geven we niet meer uit handen. De tegenstander begint heel hoog te storen, maar we geraken er meestal vlot uit. Alleen, afwerken wil niet echt lukken, want hun laatste man ranselt alles uit zijn doel. Maar als de tegenstander dan toch de aansluitingstreffer lukt (na eerst een schepcorner te missen) na een mooie tegenaanval, is het weer Ruben die dan toch voorbij de kapitein geraakt en blijft de voorsprong behouden: 4-2.

In het laatste kwart zet de tegenstander alles op alles en stormt naar voor. Ze krijgen kansen, maar onze verdediging staat pal. Tot plots een verdwaald schot aan de tweede paal binnen valt: 4-3. Maar dan is er weer Ruben die zich aan de linkerkant doorzet en afwerkt: 5-3. Maar de GL-spelers laten het hoofd niet hangen, smijten zich naar voor en van kort voor doel belandt de bal tussen de benen van een speler aan de korte hoek binnen en 5-4. Maar weer is er Ruben die er 6-4 van maakt. We krijgen voor de tweede keer een 4e corner tegen en deze keer wordt hij niet gemist. Het blijft superspannend. Maar Ruben zet zich door op rechts, strak schot, hun laatste man er weer goed tussen maar Jens was goed gevolgd en tikt de 7-5 binnen. Maar dan valt er na balverlies (waarom vallen we nog zo aan?) ook weer een bal tegen onze netten en 7-6. Maar we krijgen ook nog een schepcorner en Jens laat de opwipper van Fré niet liggen en 8-6. De tegenstander wil nog niet opgeven, maar scoren lukt hen niet meer en zo winnen we eens met 2 doelpunten verschil. Het moet niet altijd spannend zijn. Ahum.
(noot: het kan zijn dat de goals ook andersom vielen, eerst de schepcorner en op het einde het goede volgen en intikken, weet het niet meer juist door de spanning 😉

Het verschil werd letterlijk gemaakt in het tweede kwart, want alle drie de andere waren een gelijke stand. Het was een wedstrijd met veel inzet langs beide kanten, weinig fouten, wel wat frustratie bij sommigen en een puntendeling had ook best gekund. Maar wij zijn blij met onze (historische?) 12/12.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s