DonkeySjot – Skilluminati 8-4

De laatste van het seizoen is een uitgestelde wedstrijd. We spelen op een vrijdagavond om 20u in de oude grote zaal van Hekers (ZWI). Met wat vertraging dagen er bij ons zeven spelers op: Jens, Jonas en Fré moeten het werk vooraan doen, terwijl Senne, Lars en Thomas gaan zorgen dat Filip niet veel werk heeft.
In de heenronde werden we in de kleine zaal in Oosterzele volledig weggespeeld door de technisch vaardige en jonge tegenstander en met 3-14 naar huis gestuurd. Onze grootste nederlaag. Wat als compliment werd gezegd, kwam echter arrogant terug. “Dat zal vandaag, ook al zijn we slechts met vier, ook wel zo zijn.” Euhm, ok dan.

In het eerste kwart werd de arrogante toon verder gezet. Bij een redding van Filip ziet de scheids of de tegenstander niet dat de bal over de achterlijn gaat, maar we geven de corner zelf toe. Bij een volgende fase ziet iedereen (behalve de scheids) dat hun laatste man de bal nog raakt met het hoofd. Na ons protest vraagt de scheids het aan hen, maar die willen eerst niet antwoorden. Het mogelijks iets te luide geroep van de andere kant van de zaal levert Filip een gele kaart en de ploeg een protestcorner op. We laten het niet aan ons hart komen, maken goed gebruik van de ruimte en Fré opent de score. Nog voor we een eerste keer gaan rusten verdubbelt Jens de score. Tussendoor wordt de boel goed gesloten gehouden.

In het tweede kwart gaat het gelijk op. Bij een counter komt Lars nog goed tussen, maar één iemand ziet er een fout in en hij blaast penalty. De tegenstander is even verbaasd. Beide ploegen krijgen nog kansjes, maar de bal wil er niet in. Vlak voor rust krijgen we onze vierde (vijfde?) corner. Fré schept voor Jens en we gaan rusten met een 3-1 voorsprong. Toch even gaan melden aan de ref dat we die ene corner uit de eerste helft nog niet hadden gekregen. De begeleider van de tegenstander zet hem er met veel plezier bij (not).

In het derde kwart duwt de tegenstander door. Maar meestal geraken ze niet door de onze goede verdediging en anders houdt Filip de ballen tegen. De tegenstander wordt lastig. 1x kunnen ze toch een schot uit de tweede lijn tegen de netten zien gaan, maar in ditzelfde kwart kan Thomas echter ook twee keer scoren. We gaan een laatste keer rusten met een 5-2 voorsprong.

In het laatste kwart zet de onsportiviteit zich verder. Zelf roepen en vallen, ook al is er niets aan de hand. Fouten maken (tot natrappen toe) en dan de vermoorde onschuld spelen. Zelf ballen buiten trappen en toch de intrap opeisen of een corner vragen. De scheids had het er lastig mee. Bij een lichte fout zeker een meter voor de lijn fluit de scheids onbegrijpelijk opnieuw een penalty, die niet gemist wordt. Tot wanhoop van hun aanvallers wil de bal er verder niet meer in. Integendeel, aan de overkant is het Lars en twee keer Jens die na mooie acties nog weten te scoren. Met wat meeval krijgt een tegenstander nog de bal voorbij Filip, maar de 8-4 staat daarmee wel op het scorebord.

Waar we in de heenwedstrijd sportief erkenden dat we verdiend verloren waren tegen een technisch en fysiek sterkere tegenstander, kregen we nu vijf (inclusief begeleider) onsportieve , gefrustreerde spelertjes tegenover ons die nooit aanspraak konden maken op een punt. Op dat vlak hebben ze nog heel wat te leren.
Wij daarentegen sluiten de terugronde sterk af met een 32/39 en 11 wedstrijden op rij ongeslagen. We eindigen mooi vierde, op slechts een puntje van de derde plaats. Applaus voor onszelf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s