DonkeySjot – Team Teheran 4-3

Het moest even bezinken en ik moest ook nog eens mijn arm knijpen. Vandaar dat het verslagje pas een kleine week later verschijnt. Want … we hebben … voor het eerst dit seizoen … gewonnen 😀

Met zeven waren we present om evenveel Teheranezen te bekampen. Filip kreeg een stabiele Lars, Fré en Thomas voor hem en vooraan was het aan Jonas, Benny en Jens om voor doelgevaar te zorgen. Vorig seizoen haalden we 6/6 tegen deze tegenstander, maar dit seizoen staan zij wel vierde en wij, euhm, helemaal onderaan.

In het eerste kwart is het meteen duidelijk dat beide ploegen aan elkaar gewaagd zijn. Het is moeilijk om aan kansjes te geraken. Tot Fré een klein gaatje ziet en de bal hard tegen de netten jaagt: 1-0. We vangen hen verder goed op, maar bij een tegenaanval duikt een tegenstander op aan de tweede paal om met de buik de bal binnen te duwen. We gaan even rusten met een 1-1 stand, maar ook met een goed gevoel.


Ook in het tweede kwart valt het op dat de afspraken van voor de wedstrijd worden opgevolgd. Heel de ploeg werkt voor elkaar. Ook nu weer wat kansjes voor beide ploegen, maar verder zit de wedstrijd goed op slot. Tot Jens bij de opbouw van de tegenstander de bal kan onderscheppen en kan oprukken naar het lege doel: 2-1 De bezoekers missen net voor rust nog een schepcorner waardoor we draaien met … een voorsprong!

In het derde kwart valt al snel ook onze vierde corner. Fré schept voor Jens en het staat 3-1. Maar dan … vervallen we in ons oude spel en zeker als de tegenstander een bal onderschept en op de counter de 3-2 kan scoren, gaan bij ons de kopjes hangen. We lijden weer te vaak balverlies, laten soms onze man lopen, … en bij een voorzet kan een Teheranees de bal achter het steunbeen in doel deviëren en staan de bordjes weer gelijk: 3-3.

Nog een kwart te gaan. We peppen elkaar op en gaan voluit voor de overwinning. Maar ook de tegenstander wil de drie punten. Ik herinner me schoten van Jonas en Benny en aan de overkant zat er wel eens een verdediger of de bil van Filip tussen, maar een doelpunt wil er niet meer vallen. Tot … in de laatste minuut Filip een verre bal afdekt en de aanvaller in zijn rug loopt. De scheids fluit fout, Edwin roept Jens naar voor, Lars trapt de bal snel en ver, Jens controleert met het schouderblad, draait zich om en tikt de bal verfijnd naar hun laatste man. Er is nog even wat tumult, want de tegenstander vond het hands. Is het nu doelpunt of niet. Er wordt afgefloten en … het scorebord wordt aangepast. Vier – drie.

Het was een pittige, maar ook best faire wedstrijd, die bol stond van de spanning. Met als resultaat: we hebben voor de eerste keer gewonnen. Niet onverdiend, al was een gelijkspel misschien nog terechter.

We hebben tussen kerst en nieuwjaar nog een inhaalwedstrijd tegoed, tegen het gekende Daltons die nu op de vierde plaats staan. Zetten we echter de goede spirit voort en slagen we er in te winnen, dan komen we op zes punten van de 12de in de stand en zit ‘operatie redding’ er misschien toch nog in?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s